MANTEL DER LIEFDE: MANTEL DER LIEFDE (HC)

Op 87-jarige leeftijd krijgt Riet van de Pol te horen: ‘U mag naar huis om te gaan sterven.’ Het wordt terloops meegedeeld, alsof ze een kopje koffie mag gaan drinken. In de huiskamer plaatst men een bed en als het grote moment bijna is aangebroken, komt er een priester om haar het heilig oliesel toe te dienen.

‘Voor alles wat niet goed is gegaan… God heeft ’t gezien en vergeeft je’, verklaart hij. Wat een poppenkast, denkt de sceptische zoon, ‘maar misschien is God toch niet zo’n kwaaie pier.’

In de epiloog maakt Michiel de balans op. Zijn moeder had een heel voorzichtige kant, maar uit haar dagboek weet hij dat ze ook droomde van een bestaan als verloskundige in Afrika. Moed en angst, verenigd in één persoon. Hij zit zelf precies zo in elkaar. In het allerlaatste plaatje omhelst de zoon, nu getekend als een grote en erg blote man, zijn moedertje. Hij zegt: ‘Ik hou van je.’ Zij antwoordt: ‘Goed zo, schat. Doe je nu je broek weer aan?’